Hakkımda

Muharrem İbiş
İstanbul'da doğdum, hâlâ bu şehrin bir ucundayım. Gündüzlerim depolarda, sevkiyat listeleri ve raf aralarında; gecelerimse bir kitabın ya da boş bir sayfanın başında geçer. Her günü, bana verilmiş bir emanet gibi taşımaya çalışıyorum.
Yolum hiç düz gitmedi. Bilgisayar programcılığı okudum; ama yıllar beni tezgâhların, ofislerin ve depoların arasında dolaştırdı. Garsonluk, muhasebe, ofis asistanlığı, depo sorumluluğu… Her işin kendine göre bir sabrı, bir dili vardı. Zamanla bunların hiçbirinin boşuna olmadığını, her birinde sessiz bir hikmet bulunduğunu düşünmeye başladım.
Burada toplumsal ve bireysel meseleleri, elimden geldiğince İslam'ın süzgecinden geçirerek yazıyorum; bir de kendi yolculuğumu. Günün suni gündemini kovalamamaya çalışıyorum — kalıcı olan meseleler zaten yeterince çok. Okuduklarımı, düşündüklerimi, kimi zaman da yarım kalanları; bir tür şükür ve tefekkür olarak biriktiriyorum.
Ne yazarsam yazayım, sonunda tek bir şeyi hatırlamak istiyorum: bu kelimeler de, bu ömür de bana ait değil; emanet. Herkes gibi ben de geldiğim yere döneceğim. Bu sayfalar, o dönüşe giden yolda tutulmuş birkaç not.