Muharrem Ibis
Son Yazılar
toplumHer sabah bize hazır bir öfke listesi sunuluyor: gündem kimin gündemi?nefsİstemek ile almak arasındaki aralık kayboldu: beklemeyi unutan nefstefekkürHiç bu kadar çok şeye bakmamıştık, hiç bu kadar az görmemiştikyolculukProgramcılık okudum, ömrüm depolarda geçti: düz gitmeyen bir yolun hikâyesitoplumKapımızın iki karış ötesinde kim yaşıyor? Komşuluğun kaybı üzerinenefsİyi haberi duyduğunda içinde beliren o küçük soğukluk: hasedin sessiz işleyişitefekkürÖlümü hastanelere ve şehir dışına ittik: onu hatırlamak neden karamsarlık değil?yolculukMusluğun önünden her geçişte kendimle karşılaştım: ağır işte oruç tutmaktoplumMahalle bir adres değil kurumdu: dağıldığında işlerini kimse devralmadınefsÖfke bir kusur değil bir işaret: mesele ona kimin hükmettiğiyolculukGünde üç buçuk saatimi yolda kaybediyordum: ayakta okunan kitapların on yılıtefekkürVakti doldurmakla değerlendirmek aynı şey değil: zamanın bereketi üzerinetoplumVermek kolay, incitmeden vermek zor: yardımın konuşulmayan ahlakınefsAynı iş, iki niyetle iki ayrı şey oluyor: bunu kim için yapıyorum?tefekkürAynı gün, iki ayrı liste: şükrün fark edilmeyen matematiğitoplumBir zamanlar sözle bağlanılırdı: kelimeler değer kaybedince güven de kaybediyornefsKalkamadığım sabahları yıllarca yanlış teşhis ettim: tembellik mi, bitkinlik mi?yolculukEv sustuktan sonra masaya oturuyorum: gece yazmayı neden öğrendimtefekkürSeçtiğimi sandığım şeylerin ne kadarı gerçekten benimdi? Kader ve tercih üzerinetoplumMilyonlarca insanın arasında kimsesiz kalmak: yalnızlık bir duygu değil, kurulmuş bir yapıdırnefsKimse kendini kibirli sanmaz: büyüklenmenin fark edilmeyen küçük hâlleriyolculukBir sebebi yoktu, sadece uzaklaştım: on iki yılın sonunda fark ettiğim boşluktefekkürSabır bir ahlak kuralı değil, kâinatın işleyiş kanunuduryolculukYıllar sonra yeniden seccadeye durmak: zor olan başlamak değil, ertesi gün yine kalkmakmışnefsKaç kere bozulursa bozulsun yeniden başlayabilmek: tevbe bir pişmanlık değil, bir dönüş kabiliyetidirtoplumÖlümü şehrin dışına taşıdık: cenazenin, yasın ve taziyenin toplumsal işlevini kaybettiktefekkürBilgiyi hiç bu kadar kolay elde etmemiştik: peki hikmet neden bu kadar azaldı?yolculukYıllar sonra Kur'an'ı yeniden açmak: bildiğimi sandığım bir kitabı ilk kez okumaktoplumEvler misafir için kurulurdu: ağırlama kültürü nasıl bir organizasyona dönüştü?nefsGeceleri uyutmayan kaygı ile tevekkül arasındaki ince çizgi: neyi bırakabilirim?yolculukİçeride bir şey değişiyor ama dışarıda görünmüyor: bildiğimi yaşamaya çalışmanın zorluğutefekkürKonuşmayı bırakınca duyulmaya başlayan şey: sükûtun neden bir güç olduğutoplumHaklı olmak yetmiyorsa geriye ne kalır: adalet duygusunun aşınması üzerinenefsBir insanı tek cümleyle yıkmak: alay, lakap ve söz taşımanın sessiz tahribatıyolculukYıllarca istemeyi unutmuşum: duayı yeniden öğrenmeye çalışmaktefekkürHer şey bir ölçüyle duruyor: bozmadan önce nizamı fark edebilmektoplumSokaklar çocuktan boşaldı: bir kuşak, kendi kendini yönetmeyi nerede öğrenecek?nefsYalnız kalmakla tenhaya çekilmek aynı şey değil: kaybettiğimiz halvetyolculukİyi giden haftalar ve dağıldığım haftalar: gevşemeyi bir başarısızlık saymayı bıraktımtefekkürBütün bunlar ne için: anlamı kaybettiğimizde neyi kaybediyoruz?toplumHer sabah bize hazır bir öfke listesi sunuluyor: gündem kimin gündemi?nefsİstemek ile almak arasındaki aralık kayboldu: beklemeyi unutan nefstefekkürHiç bu kadar çok şeye bakmamıştık, hiç bu kadar az görmemiştikyolculukProgramcılık okudum, ömrüm depolarda geçti: düz gitmeyen bir yolun hikâyesitoplumKapımızın iki karış ötesinde kim yaşıyor? Komşuluğun kaybı üzerinenefsİyi haberi duyduğunda içinde beliren o küçük soğukluk: hasedin sessiz işleyişitefekkürÖlümü hastanelere ve şehir dışına ittik: onu hatırlamak neden karamsarlık değil?yolculukMusluğun önünden her geçişte kendimle karşılaştım: ağır işte oruç tutmaktoplumMahalle bir adres değil kurumdu: dağıldığında işlerini kimse devralmadınefsÖfke bir kusur değil bir işaret: mesele ona kimin hükmettiğiyolculukGünde üç buçuk saatimi yolda kaybediyordum: ayakta okunan kitapların on yılıtefekkürVakti doldurmakla değerlendirmek aynı şey değil: zamanın bereketi üzerinetoplumVermek kolay, incitmeden vermek zor: yardımın konuşulmayan ahlakınefsAynı iş, iki niyetle iki ayrı şey oluyor: bunu kim için yapıyorum?tefekkürAynı gün, iki ayrı liste: şükrün fark edilmeyen matematiğitoplumBir zamanlar sözle bağlanılırdı: kelimeler değer kaybedince güven de kaybediyornefsKalkamadığım sabahları yıllarca yanlış teşhis ettim: tembellik mi, bitkinlik mi?yolculukEv sustuktan sonra masaya oturuyorum: gece yazmayı neden öğrendimtefekkürSeçtiğimi sandığım şeylerin ne kadarı gerçekten benimdi? Kader ve tercih üzerinetoplumMilyonlarca insanın arasında kimsesiz kalmak: yalnızlık bir duygu değil, kurulmuş bir yapıdırnefsKimse kendini kibirli sanmaz: büyüklenmenin fark edilmeyen küçük hâlleriyolculukBir sebebi yoktu, sadece uzaklaştım: on iki yılın sonunda fark ettiğim boşluktefekkürSabır bir ahlak kuralı değil, kâinatın işleyiş kanunuduryolculukYıllar sonra yeniden seccadeye durmak: zor olan başlamak değil, ertesi gün yine kalkmakmışnefsKaç kere bozulursa bozulsun yeniden başlayabilmek: tevbe bir pişmanlık değil, bir dönüş kabiliyetidirtoplumÖlümü şehrin dışına taşıdık: cenazenin, yasın ve taziyenin toplumsal işlevini kaybettiktefekkürBilgiyi hiç bu kadar kolay elde etmemiştik: peki hikmet neden bu kadar azaldı?yolculukYıllar sonra Kur'an'ı yeniden açmak: bildiğimi sandığım bir kitabı ilk kez okumaktoplumEvler misafir için kurulurdu: ağırlama kültürü nasıl bir organizasyona dönüştü?nefsGeceleri uyutmayan kaygı ile tevekkül arasındaki ince çizgi: neyi bırakabilirim?yolculukİçeride bir şey değişiyor ama dışarıda görünmüyor: bildiğimi yaşamaya çalışmanın zorluğutefekkürKonuşmayı bırakınca duyulmaya başlayan şey: sükûtun neden bir güç olduğutoplumHaklı olmak yetmiyorsa geriye ne kalır: adalet duygusunun aşınması üzerinenefsBir insanı tek cümleyle yıkmak: alay, lakap ve söz taşımanın sessiz tahribatıyolculukYıllarca istemeyi unutmuşum: duayı yeniden öğrenmeye çalışmaktefekkürHer şey bir ölçüyle duruyor: bozmadan önce nizamı fark edebilmektoplumSokaklar çocuktan boşaldı: bir kuşak, kendi kendini yönetmeyi nerede öğrenecek?nefsYalnız kalmakla tenhaya çekilmek aynı şey değil: kaybettiğimiz halvetyolculukİyi giden haftalar ve dağıldığım haftalar: gevşemeyi bir başarısızlık saymayı bıraktımtefekkürBütün bunlar ne için: anlamı kaybettiğimizde neyi kaybediyoruz?
toplum22 Temmuz 2026 · 10 dk okuma

Her sabah bize hazır bir öfke listesi sunuluyor: gündem kimin gündemi?

Her sabah bize hazır bir öfke listesi sunuluyor. Onu kimin hazırladığını sormadan, gün boyu taşıdığımız yükün kime ait olduğunu bilemeyiz.

Okumaya devam et →Yazan Muharrem İbiş
Her sabah bize hazır bir öfke listesi sunuluyor: gündem kimin gündemi?

Editörün Seçimi

Bu haftanın öne çıkanları

Son Yazılar

daha fazla

Çok Okunanlar

daha fazla

Makaleler

Toplum, nefs, yolculuk ve tefekkür